Dlaczego warto inwestować w private equity

17.02.2021
Category: Zwrotu Gotówki

Dlaczego i jak inwestować w Private Equity

Wprowadzenie i tło klasy aktywów

Wprowadzenie

Private equity stało się głównym składnikiem alternatywnego wszechświata inwestycyjnego i jest obecnie powszechnie akceptowane jako uznana klasa aktywów w wielu portfelach instytucjonalnych. Wielu inwestorów, którzy wciąż mają niewielką alokację na fundusze private equity lub nie mają ich wcale, rozważa teraz ustanowienie lub znaczne rozszerzenie swoich programów private equity.

Private equity jest często klasyfikowane jako „inwestycja alternatywna, obejmująca różnorodne techniki inwestycyjne, strategie i klasy aktywów, które są komplementarne w stosunku do portfeli akcji i obligacji tradycyjnie stosowanych przez inwestorów. Poniższy wykres przedstawia główne komponenty alternatywnej przestrzeni inwestycyjnej na szerokim poziomie.

Definicja kapitału prywatnego

Inwestowanie na niepublicznym rynku kapitałowym można ogólnie zdefiniować jako „inwestowanie w papiery wartościowe w ramach procesu negocjacyjnego. Większość inwestycji typu private equity jest realizowana w spółkach nienotowanych. Inwestycje na niepublicznym rynku kapitałowym są zazwyczaj aktywną strategią inwestycyjną o wartości dodanej i transformacji. Wymaga wyspecjalizowanych umiejętności, które są kluczowym obszarem należytej staranności przy ocenie menedżera przez inwestorów. Procesy wykupu i inwestowania venture wymagają różnych zastosowań tych umiejętności, ponieważ koncentrują się one na różnych etapach cyklu życia firmy.

Inwestowanie na niepublicznym rynku kapitałowym często dzieli się na kategorie opisane poniżej. Każda z nich ma własne podkategorie i dynamikę i chociaż jest to uproszczone, stanowi użyteczną podstawę do budowy portfela. W tym artykule private equity to wszechświat wszystkich inwestycji typu venture i wykup, niezależnie od tego, czy takie inwestycje są dokonywane za pośrednictwem funduszy, funduszy funduszy czy inwestycji wtórnych.

Venture Capital

Kapitał wysokiego ryzyka inwestuje w firmy, które mają nierozwinięte lub rozwijające produkty lub dochody.

  • Etapzalążkowy Finansowanie przeznaczone na badania, ocenę i opracowanie wstępnej koncepcji, zanim firma osiągnie fazę rozruchu.
  • Etap rozruchuFinansowanie rozwoju produktu i wstępnego marketingu. Firmy mogą być w trakcie zakładania lub prowadziły działalność przez krótki czas, ale nie sprzedawały swoich produktów w celach komercyjnych i nie generują jeszcze zysków.Faza ekspansjiFinansowanie wzrostu i ekspansji firmy, która wychodzi na prostą lub handluje z zyskiem. Kapitał może zostać wykorzystany do sfinansowania zwiększonej zdolności produkcyjnej, rozwoju rynku lub produktu i / lub do zapewnienia dodatkowego kapitału obrotowego. Ten etap obejmuje finansowanie pomostowe oraz inwestycje ratownicze lub naprawcze.Refinansowanie kapitałuZakup akcji od innego inwestora lub zmniejszenie dźwigni finansowej poprzez refinansowanie zadłużenia.WykupFundusz wykupu zazwyczaj ma na celu przejęcie znaczącej części lub większościowej kontroli nad przedsiębiorstwami, co zwykle wiąże się ze zmianą właściciela. Fundusze wykupowe zazwyczaj inwestują w bardziej dojrzałe firmy z ustalonymi biznes planami w celu finansowania ekspansji, konsolidacji, restrukturyzacji i sprzedaży lub wydzielania oddziałów lub spółek zależnych. Finansowanie ekspansji poprzez wielokrotne przejęcia jest często określane jako strategia „kupuj i buduj. Style inwestowania mogą się znacznie różnić, od wzrostu po wartość i na wczesnym i późnym etapie. Ponadto fundusze wykupowe mogą pełnić aktywną lub pasywną rolę zarządzającą.Sytuacjaspecjalna Inwestowanie w sytuacji szczególnej obejmuje szerszy zakres, w tym dług zagrożony, dług związany z kapitałem, finansowanie projektów, jednorazowe okazje wynikające ze zmieniających się trendów branżowych lub przepisów rządowych oraz leasing. Ta kategoria obejmuje inwestycje w dług podporządkowany, czasami określane jako finansowanie dłużne typu mezzanine, w przypadku którego posiadacz długu dąży do wzrostu wartości kapitału poprzez takie cechy konwersji, jak prawa, warranty lub opcje.Jakie są główne źródła finansowania private equity?

    Spektrum inwestorów na niepublicznym rynku kapitałowym szybko się rozszerzyło, obejmując różnych typów inwestorów ze znaczącymi długoterminowymi zobowiązaniami do tej klasy aktywów. Większość zobowiązań wobec funduszy private equity mających siedzibę w odpowiednich regionach geograficznych pochodzi od instytucji z tego samego regionu. To ewoluuje, ponieważ inwestorzy dążą do wyższego poziomu dywersyfikacji geograficznej w swoich portfelach private equity.

    Dlaczego warto inwestować w Private Equity?

    Podstawowym powodem inwestowania w private equity jest poprawa charakterystyki ryzyka i zysku z portfela inwestycyjnego. Inwestowanie w private equity daje inwestorowi możliwość generowania wyższych bezwzględnych zwrotów przy jednoczesnej poprawie dywersyfikacji portfela.

    Długoterminowe wyniki historyczne

    Długoterminowe zyski z kapitału prywatnego stanowią premię w stosunku do wyników akcji publicznych. Tak dzieje się w Stanach Zjednoczonych od ponad 20 lat, a także w Europie, po wzroście liczby funduszy private equity, od ponad 10 lat. Dla wielu instytucji taka premia w stosunku do bardziej konwencjonalnych klas aktywów uzasadnia inny profil ryzyka tej klasy aktywów.

    Prawdziwe zbieranie akcji w warunkach niskiej inflacji i niskiego wzrostu

    Środowisko niskiej inflacji powoduje, że uwaga skupia się na zasobach wzrostowych jako sposobie osiągnięcia lepszych wyników. Jedną z podstawowych umiejętności odnoszącego sukcesy menedżera private equity jest wybieranie spółek z potencjałem wzrostu i aktywne tworzenie warunków do rozwoju w tych spółkach. Ponieważ fundusze private equity posiadają duże, często kontrolujące, udziały w przedsiębiorstwach, niewielu innych zarządzających kapitałem prywatnym będzie miało dostęp do tych samych spółek, jeśli w ogóle. Zarządzający funduszami private equity są zatem prawdziwymi „selektorami akcji. Kontrastuje to z funduszami wspólnego inwestowania, które często posiadają w dużej mierze te same inwestycje bazowe, co ich grupa rówieśnicza, z różnicami w wagach dostosowywanymi do kilku punktów bazowych.

    Bezwzględne zwroty

    Nadmierna zmienność i słabe wyniki inwestycyjne, których doświadczają portfele akcji notowanych na giełdzie, z których wiele posiada strategie śledzenia indeksów lub są porównywane z indeksem („szafy śledzące), doprowadziły do ​​zmiany na korzyść strategii poszukujących bezwzględnych zwrotów.

    Tendencje demograficzne potęgują potrzebę takiej zmiany. Konieczność uwzględnienia starzejącej się populacji zmusiła wiele instytucji do przyjęcia bardziej bezwzględnego podejścia inwestycyjnego zorientowanego na zwrot w celu pokrycia przyszłych zobowiązań. Zarządzający funduszami private equity szukają absolutnych zwrotów, a ich tradycyjna struktura motywacyjna, tzw. „Przeniesione odsetki, jest silnie ukierunkowana na osiąganie zwrotów pieniężnych netto dla inwestorów.

    Dywersyfikacja portfela poprawia charakterystykę ryzyka i zmienności

    W ramach zrównoważonego portfela wprowadzenie private equity może poprawić dywersyfikację. Chociaż niższa korelacja zwrotów między klasami kapitału prywatnego a klasami rynku publicznego jest szeroko dyskutowana i wymaga dalszych badań, liczby wskazują na niższą korelację.

    Ekspozycja na rynek mniejszych firm

    Branża private equity wprowadziła ład korporacyjny do mniejszych firm i zapewnia atrakcyjny sposób zdobycia ekspozycji na rozwijający się sektor, który ze względu na płynność w połowie lat 90. wyszedł z łask wśród inwestorów rynkowych.

    Dostęp do uzasadnionych informacji wewnętrznych

    Znacznie dokładniejsze informacje na temat planowanych inwestycji w spółkach są dostępne dla zarządzających funduszami private equity. Pomaga to menedżerom w dokładniejszej ocenie wykonalności proponowanego biznesplanu firmy oraz w przewidywaniu strategii poinwestycyjnej, którą należy realizować, oraz oczekiwanych przyszłych wyników. Ten wyższy poziom ujawniania znacząco przyczynia się do zmniejszenia ryzyka inwestycji na niepublicznym rynku kapitałowym. Równoważne informacje na rynkach publicznych byłyby uważane za „informacje poufne. Z definicji inwestorzy na rynkach publicznych będą wiedzieć mniej o spółkach, w które inwestują.

    Możliwość wspierania przedsiębiorców

    Szersze pojawienie się w Europie przedsiębiorców jako ważnego koła w gospodarce ułatwił okres większej racjonalizacji przedsiębiorstw. Odzwierciedlało to podobne zmiany w Stanach Zjednoczonych, które na przykład sprzyjały szybkiemu wzrostowi innowacji technologicznych i znacznym korzyściom dla całej gospodarki w latach dziewięćdziesiątych. Przedsiębiorcy są również w centrum wydarzeń w Europie, tworząc wartość zarówno w branżach tradycyjnych, jak i zaawansowanych technologicznie. Klasa aktywów private equity oferuje możliwość uzyskania ekspozycji inwestycyjnej w najbardziej przedsiębiorczych sektorach gospodarki.

    Wpływ na zarządzanie i elastyczność wdrażania

    Zarządzający funduszami private equity zazwyczaj starają się aktywnie uczestniczyć w strategicznym kierunku firmy, od opracowania biznes planu po wybór kadry kierowniczej wyższego szczebla, wprowadzenie potencjalnych klientów, strategię fuzji i przejęć oraz identyfikację ewentualnych nabywców przedsiębiorstwa. Ponadto wdrożenie pożądanej strategii można zwykle przeprowadzić znacznie skuteczniej w przypadku braku publicznego nadzoru i regulacji rynku. Ta elastyczność to kolejna cecha, dzięki której można zmniejszyć ryzyko inwestycji na niepublicznym rynku kapitałowym.

    Dźwignia pozabilansowa

    Zwłaszcza menedżerowie ds. Wykupów są w stanie efektywnie wykorzystać dźwignię finansową. Ich celem jest zorganizowanie finansowania każdej spółki portfelowej w najbardziej efektywny sposób, wykorzystując w pełni różne opcje pożyczki, od zabezpieczonego długu uprzywilejowanego po kapitał typu mezzanine i dług o wysokiej rentowności. Dzięki efektywnemu uporządkowaniu potrzeb firmy w zakresie finansowania zyski kapitałowe są potencjalnie zwiększone. Ponadto, ponieważ dźwignia finansowa jest zorganizowana na poziomie spółki, a nie na poziomie funduszu, istnieje korzyść wyodrębniająca: jeśli jedna spółka portfelowa nie spłaci zadłużenia, reszta portfela nie zostanie w rezultacie zanieczyszczona. W ten sposób inwestor ma efektywną korzyść z lewarowanego portfela przy mniejszym ryzyku spadku.

    Są jednak cechy, które inwestorzy mogą nie uznać za atrakcyjne i które należy zrozumieć.

    1. Inwestycje długoterminoweOgólnie można oczekiwać, że okresy wstrzymania między inwestycją a realizacją będą średnio wynosić trzy lub więcej lat (chociaż może to być krótsze, gdy rynki IPO są szczególnie zdrowe). Ponieważ aktywa w portfelu bazowym są mniej płynne, struktura funduszy private equity jest zwykle strukturą zamkniętą, co oznacza, że ​​inwestor ma bardzo ograniczoną możliwość wycofania inwestycji lub nie ma jej wcale w okresie istnienia funduszu. Chociaż inwestor może otrzymywać wypłaty środków pieniężnych w trakcie życia funduszu, termin ich wypłaty jest zwykle niepewny. „Ryzyko płynności jest jedną z głównych cech ryzyka tej klasy aktywów. Dlatego private equity należy postrzegać jako długoterminową strategię inwestycyjną.
    2. Zwiększone zapotrzebowanie na zasobyW wyniku aktywnego stylu inwestowania typowego dla branży oraz poufności większości związanych z nim informacji inwestycyjnych, zadanie oceny względnych zalet różnych zarządzających funduszami private equity jest odpowiednio bardziej złożone niż w przypadku benchmarkingu zarządzających funduszami notowanymi na giełdzie. . To sprawia, że ​​inwestowanie w fundusze private equity jest działalnością wymagającą dużo więcej zasobów niż inwestycje na rynku notowań. Podobnie monitorowanie wyników funduszy po zainwestowaniu jest również bardziej zasobochłonne. Zasoby to kluczowa kwestia w rozwoju programu private equity, który jest odpowiedni dla inwestora.Inwestowanie w „pulę w ciemnoW przypadku zaangażowania w fundusz private equity zazwyczaj zobowiązuje się do wpłaty gotówki do funduszu na wezwanie od komplementariusza. Podczas gdy dokumentacja uruchomienia będzie określać strategię inwestycyjną i ograniczenia, inwestorzy dają zarządzającemu bardzo dużą swobodę wyboru spółek, w których inwestorzy będą mieli udział. W przeciwieństwie do niektórych spółek z sektora nieruchomości, zazwyczaj nie ma możliwości uruchomienia fundusz private equity w celu przejrzenia aktywów portfela przed ich zatwierdzeniem, ponieważ nie zostały one jeszcze zidentyfikowane. Ponadto generalnie nie ma możliwości zwolnienia się z określonej inwestycji portfelowej po utworzeniu funduszu.Podejścia do budowy portfela

      Budowa portfela będzie odzwierciedlać główne cele inwestowania w private equity, w tym dążenie do wyższych długoterminowych zwrotów i dywersyfikację portfela poprzez zmniejszoną korelację z publicznymi rynkami akcji. Kwestie korelacji będą dotyczyć nie tylko innych aktywów, ale także samych aktywów w portfelu private equity.

      Decyzja 1 – Wielkość alokacji private equity

      Inwestorzy na niepublicznym rynku kapitałowym powinni być w stanie zaakceptować brak płynności swojej inwestycji, stąd stopień, w jakim może być wymagana płynność, jest często czynnikiem wpływającym na wielkość alokacji. Z tego powodu w Stanach Zjednoczonych często zdarza się, że inwestorzy, którzy dokonują największych proporcjonalnych alokacji na fundusze private equity ze swoich ogólnych portfeli, to ci, którzy są w stanie inwestować długoterminowo bez spodziewanych określonych zobowiązań. Obejmowałyby one darowizny, organizacje charytatywne i fundacje. Fundusze emerytalne są również często dużymi inwestorami w tej klasie aktywów. W oparciu o wymóg zwiększenia docelowych zwrotów i / lub zmniejszenia zmienności, inwestor określi część swojego ogólnego portfela, którą uważa za odpowiednią do alokacji na kapitał prywatny.

      Decyzja 2 – Liczba funduszy private equity, do których należy zobowiązać się

      Wyzwaniem dla inwestorów jest unikanie koncentracji ryzyka w portfelu private equity i kontrolowanie zmienności portfela. Należy dążyć do pewnej dywersyfikacji. Poniższy wykres wskazuje, że poziom dywersyfikacji można osiągnąć, posiadając co najmniej 6 różnych funduszy.

      Decyzja 3 – Sposoby osiągnięcia dywersyfikacji

      1. EtapIstnieje ujemna korelacja między zwrotami z różnych etapów private equity. Dywersyfikacja może zatem zmniejszyć ryzyko w ramach portfela private equity i powinno to być ważną kwestią.
      2. GeografiaZróżnicowanie geograficzne w Europie można zapewnić poprzez wykorzystanie funduszy krajowych, regionalnych i ogólnoeuropejskich. Ekspozycja pozaeuropejska jest również szeroko dostępna, w szczególności za pośrednictwem funduszy amerykańskich, ale także na przykład za pośrednictwem funduszy globalnych, izraelskich, latynoamerykańskich i azjatyckich.MenedżerWybór różnych menedżerów zmniejszy ryzyko specyficzne dla menedżera.Harmonogramrocznyma wpływ na wyniki funduszy, ponieważ zewnętrzne okoliczności gospodarcze będą miały wpływ na możliwości inwestycji i wyjścia. Z tego powodu porównywanie wyników funduszy z innymi funduszami z tego samego rocznika stało się normalną praktyką. Mogą występować znaczne różnice w wydajności z jednego rocznika do drugiego. Aby zapewnić uczestnictwo w lepszych latach, ogólnie uważa się, że rozsądniej jest inwestować konsekwentnie przez lata vintage, w przeciwieństwie do „synchronizacji rynku poprzez próbę przewidzenia, które lata rocznika przyniosą lepsze wyniki.PrzemysłW inwestycjach venture większość koncentruje się na branżach opartych na technologii. Można je podzielić na przykład na opiekę zdrowotną / nauki przyrodnicze, technologie informacyjne i komunikację. Fundusze wykupów zwykle w mniejszym stopniu koncentrują się na technologii, zapewniając ekspozycję na takie sektory jak instytucje finansowe, handel detaliczny i konsumencki, transport, inżynieria i chemia. Niektóre koncentrują się na konkretnym sektorze.Decyzja 4 – Jak wdrożyć strategię

        Biorąc pod uwagę typową minimalną wielkość inwestycji funduszy private equity, ustanowienie zdywersyfikowanego portfela będzie wymagało pewnych minimalnych poziomów zaangażowania kapitałowego. Wprowadzenie w życie zajmie również trochę czasu, biorąc pod uwagę zróżnicowanie roczników i nadrzędny cel, jakim jest wyłonienie najlepszych menedżerów w danym obszarze.

        Decyzja 5 – Jak planować zmienność przepływów pieniężnych – krzywa J.

        Inwestor jest zwykle zobowiązany na początku sfinansować tylko niewielki procent całkowitego zaangażowania kapitałowego. Po tym wstępnym finansowaniu mogą nastąpić kolejne wypłaty (których harmonogram i wielkość są na ogół podawane inwestorowi z dwu- lub trzytygodniowym wyprzedzeniem) w razie potrzeby w celu dokonania nowych inwestycji. Wypłaty na czas są stosowane w celu zminimalizowania ilości czasu, przez jaki fundusz przechowuje niezainwestowane środki pieniężne, co stanowi obciążenie dla wyników funduszu mierzone jako wewnętrzna stopa zwrotu („IRR). Inwestorzy muszą utrzymywać wystarczające aktywa płynne, aby wywiązać się z obowiązku wypłaty na żądanie. Za zwłokę w płatnościach lub w skrajnych przypadkach może zostać nałożona kara pieniężna za udział inwestora w funduszu. We wczesnych latach większości funduszy inwestorzy mogą spodziewać się niskich lub ujemnych zwrotów,częściowo ze względu na niewielką kwotę kapitału faktycznie zainwestowanego na początku w połączeniu ze zwyczajowymi kosztami założenia, opłatami za zarządzanie i kosztami bieżącymi.

        W miarę dojrzewania spółek portfelowych i wycofywania się, fundusz rozpocznie dystrybucję wpływów. Potrwa to kilka lat od daty pierwszej inwestycji, a terminy i kwoty będą zmienne.

        Kiedy wypłaty i wypłaty są połączone, aby pokazać przepływy pieniężne netto dla inwestorów, zwykle daje to „krzywą J, zilustrowaną na poniższym wykresie. Ponieważ wypłaty zazwyczaj rozpoczynają się przed zaciągnięciem całego zobowiązania, inwestor rzadko zdarza się, aby pełna kwota zobowiązania była faktycznie zarządzana przez zarządzającego. Na poniższej ilustracji zobowiązania zaciągnięte netto osiągają najwyższy poziom około 80%.

        Praktyczne aspekty inwestycji

        Główne środki inwestycji na niepublicznym rynku kapitałowym

        Główne sposoby inwestowania w private equity to:

        1. Inwestowanie w fundusze private equity.
        2. Outsourcingowy dobór funduszy private equity.Bezpośrednie inwestycje w firmy prywatne.Chociaż czasami ostatecznym celem inwestorów jest dokonywanie bezpośrednich inwestycji w przedsiębiorstwa, w porównaniu z inwestowaniem za pośrednictwem funduszy wymaga to większego kapitału, innego zestawu umiejętności, większych zasobów i innych technik oceny. Chociaż można to złagodzić poprzez współinwestowanie z funduszem, a zyski mogą być wysokie, istnieje większe ryzyko i możliwość całkowitej utraty zainwestowanego kapitału. Ta strategia jest rekomendowana tylko doświadczonym inwestorom private equity. Dla większości inwestorów preferowane byłoby korzystanie z funduszy private equity.

          Wewnętrzny program inwestycyjny funduszu private equity

          Inwestorzy funduszu zazwyczaj oczekują, że uzyskają szerszą ekspozycję dzięki portfelowi zbudowanemu w okresie zobowiązań przez specjalistów inwestycyjnych, którzy specjalizują się w odkrywaniu, analizowaniu, inwestowaniu, zarządzaniu i wychodzeniu z inwestycji prywatnych firm. Zdywersyfikowanie wielu różnych inwestycji pomaga zapewnić, że ryzyko całkowitej utraty kapitału w funduszu jest stosunkowo niskie w porównaniu z inwestowaniem bezpośrednio w nienotowane spółki. W porównaniu z notowanymi na giełdzie funduszami kapitałowymi fundusze private equity często inwestują w stosunkowo skoncentrowane portfele, na przykład może istnieć 10–15 spółek w typowym portfelu wykupu lub 20–40 spółek w portfelu venture capital.

          Outsourcing

          1. Fundusz FunduszyFundusz funduszy to instrument z łączonymi funduszami, którego zarządzający ocenia, wybiera i alokuje kapitał między szereg funduszy private equity. Ponieważ wiele funduszy funduszy ma istniejące relacje z wiodącymi zarządzającymi funduszami, a zobowiązania są podejmowane w imieniu puli inwestorów bazowych, może to być skuteczny sposób dla niektórych inwestorów na uzyskanie dostępu do funduszy z wyższym minimalnym zobowiązaniem lub do silnie subskrybowanych fundusze. Wiele funduszy funduszy to pule „ślepe, co oznacza, że ​​ekspozycja na określone fundusze bazowe nie jest gwarantowana. Zamiast tego inwestor polega na dokumentacji zarządzającej, aby zidentyfikować i zapewnić dostęp do odpowiednich funduszy. Niektóre fundusze funduszy ujawniają jednak wstępnie wybraną listę inwestycji.Inwestorzy w fundusze funduszy muszą zrównoważyć dodatkową warstwę opłat i wydatków związanych z zarządzaniem z kosztami dodatkowych zasobów, których inwestor potrzebowałby do wyboru i zarządzania portfelem.
          2. KonsultanciKonsultanci będą oferować podobną wiedzę specjalistyczną zarządzającym funduszami, ale mogą oferować wybór usług uznaniowych lub doradczych. To ostatnie ułatwi budowę portfela szytego na miarę, w przeciwieństwie do angażowania się w ciemną pulę wraz z innymi inwestorami. Konsultanci mogą również oferować rachunki rozdzielone, a nie połączone. Usługi doradcze są również oferowane przez niektórych zarządzających funduszami.Struktury funduszy private equity

            Poniższy rysunek przedstawia przykład uproszczonej struktury funduszu.

            Aspekty prawne i podatkowe

            Często konieczne jest utworzenie dwóch lub więcej pojazdów o różnych strukturach lub siedzibach, aby umożliwić inwestorom z różnych krajów współinwestowanie we wspólnym portfelu. Dwie z głównych kwestii w każdej strukturze funduszu to:

            – struktura nie powinna wpływać na sytuację podatkową inwestora; oraz

            – inwestorzy powinni mieć możliwość ograniczonej odpowiedzialności.

            W odniesieniu do podatków ważne jest, aby nie było dodatkowej warstwy podatku na poziomie funduszu, a inwestorzy nie mogli podlegać opodatkowaniu w innym kraju w wyniku działalności funduszu. W rezultacie struktury funduszy często opierają się na zasadzie „przejrzystości. Innymi słowy, inwestorzy są traktowani jako inwestujący bezpośrednio w bazowe spółki portfelowe. Powszechną strukturą stosowaną na arenie międzynarodowej jest amerykańska lub angielska spółka komandytowa. Chociaż opierają się na zasadzie przejrzystości, nie zawsze można je uznać za przejrzyste w innych jurysdykcjach.

            Płynność

            Inwestowanie na niepublicznym rynku kapitałowym jest długoterminową działalnością inwestycyjną iz tego powodu zarządzający funduszami private equity na ogół nakładają sztywne ograniczenia dotyczące zbywalności udziałów w swoich funduszach. Dlatego problemy z płynnością mogą zniechęcić niektórych inwestorów. Istnieją jednak sposoby na obejście tego.

            1. Notowane funduszeprivate equity W Europie istnieje wiele wysokiej jakości funduszy private equity, które są notowane na największych europejskich giełdach papierów wartościowych. Chociaż wiele z nich zostało utworzonych w celu skorzystania z ulg podatkowych, pozostają one mniej powszechne niż pojazdy prywatne. Oto niektóre z przyczyn takiego stanu rzeczy:

              – tendencja spółek inwestycyjnych notowanych na giełdzie do handlu z dyskontem w stosunku do wartości aktywów, która może się wahać, obniżając zwrot z inwestycji lub zwiększając jego zmienność;

              – ograniczona możliwość zwrotu gotówki inwestorom – oznacza to, że w momencie realizacji inwestycji portfelowych otrzymane środki pieniężne pozostają wewnątrz funduszu i osłabiają jego wyniki do czasu, gdy można je ponownie zainwestować.

              Jednak niektórzy inwestorzy mogą ze względów regulacyjnych inwestować tylko w notowane papiery wartościowe, a dla tych inwestorów kwotowane fundusze private equity pozostają dobrą opcją.
            2. Rozwój rynku wtórnegoIstnieje szybko rozwijający się rynek udziałów w istniejących funduszach private equity, określanych jako „wtórne. Oferta wtórna może obejmować cały fundusz bezpośrednich inwestycji jednego zarządzającego lub, częściej, portfel udziałów w kilku różnych funduszach. Rośnie liczba dobrze finansowanych inwestorów, którzy specjalizują się w kupowaniu udziałów w istniejących funduszach od swoich pierwotnych inwestorów. Generalnie jednak wtórni nabywcy nie oferują płynnej ani atrakcyjnej ścieżki wyjścia.

              W przypadku większych portfeli wtórnych kupujący jest zwykle zabezpieczany w drodze aukcji. W przypadku mniejszych transakcji są one często przeprowadzane w sposób poufny, czasami z dopasowaniem kupującego i sprzedającego przez zarządzającego funduszem lub przez pośrednika. Jednym z kluczy do transakcji wtórnej jest zabezpieczenie wartości firmy zarządzającej. Menedżer często ma możliwość odmowy lub ograniczenia przekazania odsetek. Ponadto wycena aktywów bazowych jest ułatwiona dzięki współpracy zarządzającego. Wraz ze wzrostem i dojrzałością instytucjonalnych programów private equity, zdolność inwestorów do realizacji niektórych istniejących zobowiązań w celu pozyskania środków pieniężnych na przyszłe zobowiązania stanie się bardziej atrakcyjna.Będzie to jeden z czynników przyspieszających rozwój rynku wtórników w przyszłości.Przełamywanie nowych terenów

              1. Produkty strukturyzowaneSpecjalistyczne techniki strukturyzacji funduszy pozwoliły ostatnio na oferowanie produktów funduszy private equity o cechach atrakcyjnych dla określonych typów inwestorów. Poprzez sekurytyzację, fundusze posiadające osobowość prawną mogą oferować inwestorom odsetki w formie weksli lub obligacji z ratingiem kredytowym, w tym zamienne papiery wartościowe. Takie odsetki mogą również korzystać z częściowych lub całkowitych gwarancji zainwestowanej kwoty głównej. Do tej pory takie produkty były zwykle funduszami funduszy o strukturze „wiecznie zielonych, co oznacza, że ​​zrealizowane zwroty z inwestycji nie są dystrybuowane do inwestorów, ale reinwestowane w ramach funduszu. Podobnie, w przypadku inwestycji, zobowiązania były generalnie określane na początku, a nie tylko na czas. Fundusze te są zwykle notowane.
              2. Inwestorzy o dużej wartości nettoPonieważ zabezpieczanie zdywersyfikowanej ekspozycji na różne fundusze nie jest praktyczne dla wielu, biorąc pod uwagę zwykłą minimalną wielkość zobowiązania, istnieje wiele typów pojazdów, które mogą być oferowane. Na przykład dedykowane struktury powiązane mogą zapewniać konkretną ekspozycję pojedynczego funduszu inwestorom prywatnym na zasadzie puli. Odmianą tego modelu jest instrument zbiorczy, który zapewnia ekspozycję na kilka wstępnie wybranych funduszy. Alternatywnie inwestorzy mogą zlecić podejmowanie decyzji inwestycyjnych na zewnątrz, inwestując w fundusz funduszy, taki jak bank prywatny.Monitorowanie portfela i mierzenie wydajności

                Aktywne podejście do monitorowania działalności holdingu może być dla inwestora zajęciem wymagającym dużych nakładów. Większym inwestorom może zostać zaoferowane miejsce w Radzie Doradczej funduszu, która generalnie koncentruje się na kwestiach inwestorów i konfliktów. Niektórzy inwestorzy szczegółowo przeanalizują przypadek inwestycji dla każdej inwestycji funduszu. W niektórych przypadkach może być dostępna możliwość współinwestowania. Osiągnięcie bliskiej współpracy z zarządzającym funduszem jest celem długoterminowym, który będzie sprzyjał głębszemu zrozumieniu mocnych i słabych stron zarządzającego oraz strategii inwestycyjnej. Inwestorzy, którzy chcą budować bliskie relacje ze swoimi menedżerami, powinni upewnić się, że są w stanie poświęcić odpowiedni poziom zasobów. Z tego powodu,wielu inwestorów ograniczy liczbę utrzymywanych przez nich relacji z zarządzającymi funduszami private equity i do kogo przeznaczają fundusze.

                Mierzenie wydajności

                1. IRR i wieleWydajność w czasie jest zwykle mierzona jako wewnętrzna stopa zwrotu, a bezwzględne zyski są mierzone jako wielokrotność pierwotnego kosztu. Używając obu miar jednocześnie, można zilustrować charakter zwrotów. Na przykład wyższa wielokrotność w połączeniu z niższą wewnętrzną stopą zwrotu wskazywałaby, że zwroty zostały osiągnięte w dłuższym okresie. I odwrotnie, wyższa IRR w krótszym okresie może opierać się na niewielkim zysku bezwzględnym. Inwestorzy powinni mieć świadomość, że anomalne i niezrównoważone IRR są zwykle wynikiem wzrostu wyceny, który występuje na wczesnym etapie życia funduszu. Ponadto znaczące realizacje osiągnięte na wczesnym etapie życia funduszu będą miały istotny wpływ na końcowe wyniki IRR funduszu, nawet jeśli ich łączna wielokrotność może nie być równie imponująca.Dlatego zawsze lepiej jest spojrzeć na oba środki w tandemie.

                  IRR definiuje się jako stopę dyskontową stosowaną do zrównania wypływów pieniężnych związanych z inwestycją oraz każdego z wpływów pieniężnych z realizacji, częściowych realizacji lub jej wyceny według wartości rynkowej (oczekiwana wartość inwestycji na koniec okresu wyceny) . Obliczenie IRR obejmuje tylko czas, w którym kapitał jest faktycznie zainwestowany i jest ważone kwotą zainwestowaną w każdym momencie.
                2. Benchmarking grupy porównawczejPorównując wyniki funduszu z wynikami innych funduszy private equity, ważne jest, aby porównać je z podobnymi. Właściwe byłoby porównanie ze sobą dwóch paneuropejskich funduszy wykupu średniej wielkości. Odpowiednie jest również porównanie funduszy podsektorowych utworzonych w tym samym roku rocznym. Ponieważ fundusze zazwyczaj inwestują zaangażowany kapitał w okresie od trzech do sześciu lat i generalnie gromadzą inwestycje w latach od trzeciego do dziesiątego, nie można wywnioskować z porównania funduszu w pierwszym roku z funduszem w szóstym roku. Ponadto fundusze z różnymi rocznikami mogły doświadczyć różnych środowisk ekonomicznych i inwestycyjnych, co sprawia, że ​​takie porównania są niewskazane.

                  Podczas gdy fundusze private equity zazwyczaj nie publikują danych dotyczących zwrotów, fundusze funduszy i konsultanci prowadzą własne bazy danych z informacjami o zwrotach i powinni mieć możliwość dokonywania porównań. Ponadto publicznie dostępne są statystyki pokazujące zagregowane kwartylowe wyniki według rocznika, geografii i sektora.Analiza porównawcza z różnymi klasami aktywówObliczanie IRR jest podobne do obliczania stopy zwrotu do terminu zapadalności w przypadku inwestycji o stałym dochodzie. Różni się on jednak od ważonej w czasie stopy zwrotu, która jest standardem dla funduszy inwestycyjnych i funduszy hedgingowych, ponieważ zmienność terminów i kwot wpływów i wypływów środków pieniężnych funduszy private equity sprawia, że ​​jest ona nieodpowiednia. W rezultacie porównywanie z innymi aktywami nie jest prostym procesem. Jedną z metod jest wybranie indeksu wzorcowego i zastosowanie do nominalnego udziału tego indeksu tych samych przepływów pieniężnych, które są odczuwane jako posiadacz udziału w funduszu private equity. Na przykład, gdy fundusz zaciąga środki pieniężne, jest to traktowane jako zakup indeksu odniesienia w tej samej kwocie. Zwrot gotówki jest ponownie traktowany jako realizacja tej samej kwoty z nominalnego zasobu.Jeśli fundusz osiąga lepsze wyniki niż indeks, wówczas hipotetyczny udział zostanie zredukowany do zera, zanim fundusz zakończy dystrybucję. Możliwa jest również analiza porównawcza portfela łącznie.Opublikowane przez European Private Equity and Venture Capiral Association, luty 2002

We use cookies to provide you with the best possible experience. By continuing, we will assume that you agree to our cookie policy